Perfecte bagger
Saturday, February 12, 2011
Het aan cocaïne verwante methylfenidaat (dConcerta, Ritalin) bezorgt mij eerder een overdaad aan zelfvertrouwen, en een immens plezier in sociale contacten. Wel wordt wat aan angst ontbreekt gecompenseerd met aggressie, wat dan weer allerlei vervelende neveneffecten geeft in de relationele sfeer.
Ik probeer de acuutheid van neurotische twijfels (Ik moet NU weten of ik Dex of Rita moet hebben) te ondergraven met het besef dat alles tijdelijk is en veel er niet toe doet. Ik idealiseer iets of iemand, meestal een buitengewoon klein segment van de totale alledaagse (en/of minder alledaagse) werkelijkheid, en hang daar mijn ziel en zaligheid aan op - maar perfectie is een illusie, en een kokervisie op perfectie is contraproductief bovendien.
Overigens is de hoeksteen van mijn farmacotherapeutische cocktail een hoge dosis clomipramine, for the record.
Er staat een gloednieuw, reusachtig, imperfect Ikea-bed op mij te wachten. Met een hoogzwangere vrouw erin.
Labels: dagboek, farmacotherapie
posted by Marten @ 2:35 PM;
'Durf te moorden' in Zweden
Saturday, February 05, 2011
Daarna ging ik naar een feestje van Bassie, de aan lager wal geraakte clown die in een tweede jeugd theologie is gaan studeren. Ik gaf hem het boek Durf te dromen van onze hypercharismatische rakker, Mattheus van der Steen, om lekker van te gruwelen.
Vrijdagavond ging ik met mijn betere helft naar Moord in de kerststal, een kerstspel van het Ro-theater, met o.a. Arjan Ederveen. Het was grappig, fijn en mild blasfemisch. In mijn evangelische periode was dit absoluut niet door de censuur gekomen. Ik kon er nu zonder al te sterke oordelen naar kijken en luisteren en van genieten. Wel vond ik de homo-erotische kwinkslagen enigszins aanmatigend.
Labels: dagboek, farmacotherapie
posted by Marten @ 4:47 PM;
Van gisteren en nog niet jarig
Sunday, January 09, 2011
 |
| Gnostisch prototype van een éénjarige ezel |
Voor een collega, een vrouwelijke pendant van Reve's Meedogenloze Jongen, heb ik het boekje De God van je tante over het Ezel-proces van Reve weer eens opgeduikeld. Reve werd door het OM vervolgd wegens 'smalende godslastering', omdat hij zich God had voorgesteld als een één-jarige ezel, die door hem driemaal langdurig 'in Zijn Geheime Opening wordt bezeten'. Reve werd uiteindelijk vrijgesproken, omdat zijn voorstelling geen enkele smalende of zelfs lasterlijke intentie zou hebben. De wet tegen 'smalende godslastering' werd daarmee definitief een onding. Na snellezing van het boekje werd mij duidelijk dat een bijbels-theologisch bezwaar tegen Reve's voorstelling ten diepste moet zijn gebaseerd op de gnostische theologie van Reve waarop de ezel-scène uiteindelijk is gebaseerd. Niet de perversiteit, maar de wezenlijke eenheid van God en mens, goed en kwaad, is wat zich slecht verdraagt met het evangelie van Hem die door Theo van Gogh als 'de rotte vis van Nazareth' werd aangeduid.
Ik ben van zins om Kohlbrügge's Zeven Preeken over den profeet Jona te herlezen. Ergens in mij woedt nog steeds een liefde voor Kohlbrügge.
Ik luister naar Elliott Smith. Vooral zijn album Either/Or vind ik zeer bekoorlijk.
Labels: dagboek, farmacotherapie, geloof, muziek
posted by Marten @ 5:19 AM;
The show must go on
Tuesday, January 04, 2011
Ik offer mijn oren op voor de dubieuze zaak. Berichten over collega's met piepende oren worden door mij met een grimmig gebrek aan verbazing aangehoord.
Ik ben begonnen flupentixol te nemen, de ene helft van de Deanxit waar Herman Brusselmans het ooit goed op deed.
Labels: dagboek, farmacotherapie
posted by Marten @ 3:30 PM;
